دیداری با حافظ شیراز
چون دوستدار شعرم گاهی مزین میکنم وبلاگم را به اشعاری که
می پسندمشان ....
چند روز پیش به همراه دوستان خوب( دوران کارشناسی) سفری به دیار حافظ و سعدی داشتیم .
در آنجا بر خود لازم دانستیم دیداری با آرامگاه حافظ داشته باشیم بعد از زیارت آرامگاه حافظ گوشه ای
نشستیم و اندک مشاعره ای راه انداختیم ...
و اما شعری از حافظ
نفس برآمد و کام از تو بر نمی آید فغان که بخت من از خواب بر نمی آید
مگر بروی دلارای من ور نـــــــــه بهیچگونه دگر کار بر نمی آید
در این خیال بسر شد دریغ عمر عزیز بلای زلف سیاهت بسر نمی آید
چنان بحسرت خاک در تو می میرم که آب زندگیم در نظر نمی آید
بسی حکایت دل هست با نسیم سحر ولی بخت من امشب سحر نمی آید
فدای دوست نکردیم عمر و مال و دریغ که کار عشق زما اینقـــدر نمی آید
همیشه تیر سحرگاه من خطا نشدی کنون چه شد که یکی کار گر نمی آید
زبس که شد دل حافظ رمیده از همه کس
کنون زحلــــــــــــــقه زلفت بدر نمی آید